Przejdź do głównej zawartości

Polecane

Wojna na wyniszczenie. Recenzja Warhammer 40,000: Gladius – Relics of War

Gladius Prime to świat rolniczy (Agri-World) na dalekich rubieżach Imperium Ludzkości, leżący w Ultima Segmentum tuż obok niszczycielskich burz Osnowy. Powierzchnia planety stanowi mozaikę niebezpiecznych stref – od gęstych lasów i stepów porośniętych endemiczną florą trawiącą pancerze, po wulkaniczne pasma poprzecinane wstęgami bazaltowej lawy i megalitycznymi ruinami z czarnego obsydianu. To tutaj zakon Adeptus Mechanicus prowadził wieloletnie wykopaliska archeotechnologiczne na zlecenie Inkwizycji oraz lokalnych gubernatorów. Dziś Gladius to punkt zapalny o krytycznym znaczeniu strategicznym: arena bezwzględnej wojny totalnej, o kontrolę nad którą ścierają się najgroźniejsze potęgi galaktyki.

ICBM -strategia totalnej zagłady

 Wojna termojądrowa to konflikt, w którym nie ma zwycięzców. Liczba ofiar po obu stronach jest niewyobrażalna. Obyśmy nigdy nie musieli się o tym przekonać… Ale od czego mamy komputery? Od 17 listopada 2020 roku możemy sami sprawdzić, jak wyglądałaby taka wojna – oczywiście w bezpiecznym środowisku naszych monitorów. Wydawca Slitherine Ltd. oraz producent SoftWarWare / K-Project przygotowali grę ICBM, w której wcielamy się w dowódcę jednej z frakcji uczestniczących w przyszłym globalnym konflikcie. Naszym celem będzie przygotowanie kraju do wojny totalnej: od rozwoju infrastruktury, przez inwestycje w broń jądrową, po wyścig technologiczny.

ICBM

Krótki rys

ICBM to strategia czasu rzeczywistego, w którym rozbudowujemy własny arsenał militarny. Opracowujemy nowe technologie i przede wszystkim planujemy ostateczne uderzenia. Dyplomacja? Tu jej nie ma. Konflikt  prędzej czy później kończy się globalną zagładą. Choć możliwe jest zawieranie sojuszy, funkcjonalność ta została potraktowana raczej pobieżnie. Gra stawia na bezpośrednią konfrontację. 

 
ICBM widok ogólny

Planowanie zniszczenia

Celem gry jest zadanie jak największych strat przeciwnikowi, jednocześnie nie dopuszczając do strat własnych. Brzmi prosto?  teorii tak. W praktyce zajmujemy się rozbudową armii i odkrywaniem niezbędnych technologii pomocnych nam w przyszłych starciach. Z pozoru proste, ale niestety jest kilka haczyków. Pierwszy to czas, który jak wszyscy wiemy biegnie nieubłaganie nie pozwalając nam na stworzenie idealnej armii i odkrycia wszystkich niezbędnych badań. Kolejny problem to ograniczony budżet, który musimy rozdzielić pomiędzy produkcję arsenału a rozwijaniem technologii. Takie ograniczenia zmuszają nas do planowania i szukania różnych rozwiązań strategicznych. W których możemy wykorzystywać lotnictwo, marynarkę morską oraz rozbudowane systemy obrony przeciwlotniczej. Czy nasze założenia i strategie, które obraliśmy okażą się słuszne? Zapewniam, że szybko o tym się przekonacie.

ICBM - badania


ICBM nie oferuje żadną fabułą czy kampanią, Sami możemy zmierzyć się jednoosobowych potyczkach przeciwko SI. Gra pokazuje swoje prawdziwe oblicze dopiero w trybie wieloosobowym. Widać, że twórcy postawili wszystko na multiplayer. Gra nie jest skomplikowana, ale wymaga od grających przewidywania i planowania. Potyczki trwają od 30 do 90 minut i mają turniejowy charakter. Zatem jeśli producent i wydawca w przyszłości dołoży elementy rywalizacyjne jak np. sezony, rankingi, stworzy ligę czy zawody, to ten tytuł mógłby się stać swoistym League of Legends dla strategów.

Oprawa audio-wizualna jest na bardzo dobrym poziomie. Zaś sama mechanika gry nie jest skomplikowana, dzięki czemu po jednej czy dwóch rozgrywkach zrozumiemy zasady tu panujące.
 

Dla kogo jest ta gra?

ICBM przypadnie do gustu fanom legendarnego DEFCON z 2006 roku. Pod względem technicznym, grze nie można niczego zarzucić. Największym minusem jest brak głębszego trybu dla jednego gracza. Na szczęście wszystko ratuje multiplayer – intensywny, taktyczny i pełen napięcia.

Jeśli lubisz planować, kalkulować i zrzucać megatony na wirtualnych przeciwników – ten tytuł jest dla Ciebie.

Podsumowanie: plusy i minusy

✅ Plusy:

  • Prosta mechanika, ale głęboka strategia
  • Intensywne rozgrywki wieloosobowe
  • Klimat zimnowojennego napięcia
  • Możliwość eksperymentowania z różnymi strategiami

❌ Minusy:

  • Brak kampanii fabularnej
  • Ograniczony tryb dla jednego gracza
  • Niewykorzystany potencjał dyplomatyczny

OCENA

🎯Realność -                   🎮 Arcade – Efekty i akcja na sterydach, zero realizmu, czysta rozwałka

🛠️Jakość -                       🔧 Solidna rzemieślnicza robota – Jest okej, ale bez szału

😄Przyjemność 
z zabawy -                         🙂 Chce się wracać – Głównie dobrze się bawisz  

♻️Grywalność
                                        ⏳ Okazjonalna rozrywka – Fajna na krótkie sesje

🎮Mechanika gry -         🔄 Spójna, ale nie porywająca – Wszystko działa, ale brakuje głębi

Komentarze

Popularne posty

Moje zdjęcie
Mad Guard
Witajcie na moim skromnym blogu poświęconym grom strategicznym, taktycznym oraz tym z zakresu zarządzania i optymalizacji. Tematyką wargames interesuję się od najmłodszych lat. Wszystko zaczęło się od zabaw z figurkami żołnierzy, które szturmowały fort zbudowany z poduszek na kanapie. Z biegiem lat sięgnąłem po gry planszowe wydawnictwa Dragon – klasyki takie jak Kreta, Grunwald czy Ardeny. W połowie lat 90. w moim domu pojawił się komputer – był to przełom. Gry planszowe zaczęły ustępować miejsca cyfrowym tytułom, a komputer stał się moim nowym towarzyszem rozgrywek (choć sentyment do planszówek pozostał). W mojej kolekcji pojawiły się takie klasyki jak Harpoon Classic, Harpoon 2, Panzer General, West Front, East Front oraz mnóstwo popularnych RTS-ów. Poza grami interesuję się również militariami, szczególnie współczesnym uzbrojeniem. Fascynują mnie także zagadnienia techniczne z pogranicza elektryki, automatyki, mechaniki, a także zarządzania oraz optymalizacji. Równolegle z grami wargames interesuję się grami typu Tycoon – zabawą w szeroko pojęte zarządzanie i optymalizację zasobów. Od jakiegoś czasu prowadzę hobbystycznie kanał na YouTube.