Tym razem postanowiłem nadrobić zaległość i opowiedzieć wam o moich wrażeniach z gry Field of Glory Empire. Gra swoją premierę miała w lipcu 2019, jak ten czas leci gra już ma 2 lata. Produkt ten śledziłem od pierwszych pojawiających się wzmianek na jego temat. Dziecko producenta AGEOD zauroczyło mnie bardzo ładną, kolorową i estetyczną szatą graficzną. Nie zastanawiałem się długo nad jej zakupem.. Czy po zakupie gra mnie rozczarowała ? Przekonajcie się sami
Field of Glory Empire zabiera nas w odległe czasach starożytne. W których to będziemy mogli kierować poczynaniami jednej z dość sporej ilości dostępnych nacji. Frakcji te są podzielone na trzy grupy. Główne narody, charakteryzujące się posiadaniem własnych indywidualnych budowli oraz dostępem do niepowtarzalnych jednostek. Do tego grając nimi możemy liczyć na ciekawszą głębię rozgrywki, gdyż dla tych frakcji zostało przygotowanych dość sporo wydarzeń, pojawiających się w czasie rozgrywki. Do takich frakcji zaliczają się Rzym, Kartagina oraz kilka nacji hellenistycznych jak Macedonia, Anitgonos, Seleukos, Ptolemaios, Lysimakos. Druga grupa liczy więcej frakcji. Grając którąś z nich nie spodziewajmy się wybitnych jednostek wojskowych ani budowli dedykowanym tylko tym nacją.. Jednak kraje takie będą posiadać specjalne budynki tym razem charakterystyczne dla etnicznego pochodzenia społeczeństwa. Przykładowo narody etniczne germańskie dysponują innymi budynkami niż państwa pochodzenia celtyckie czy hellenistycznego. Ostatnia grupa na początku rozgrywki nie posiada niczego. Nie ma dostępu do dedykowanych im technologii czy budynków. Każda z nacja, którą możemy wybrać, posiada na starcie różne modyfikatory które dają bonusy lub kary.
Po wyborze nacji, rozpoczyna się gra. Początkowo podejmujemy proste potyczki, przejmując niepodległe prowincję, rozpoczynamy rozwijanie naszych regionów oraz staramy się stworzyć pierwszą prowincję(no chyba że gramy nacjami głównymi - tam prowincje już istnieją)Taka sielanka nie będzie trwała długo z tury na turę będą zaczynać się schody. Problemy z populacją , gospodarką, brakami zapasów czy problemami z wojskiem. Staniemy przed wieloma dylematami nim osiągniemy dominację w regionie. Droga do zwycięstwa nie biegnie poprzez wielka ekspansja i pochłonięcie całej mapy. Choć jest to możliwe ale zarazem bardzo trudne do wykonania. Tu kluczem do zwycięstwa jest dziedzictwo. A dokładniej mówiąc punkty dziedzictwa, które generują się dzięki wysokiemu poziomowi kulturowemu społeczeństwa, oraz w mniejszym stopniu poprzez osiągnięcie pewnych celów. Aby nie było tak łatwo po drugiej stronie szalki jest dekadencja która szerzy się wraz z powiększaniem się państwa. Czasami zdarzy się i tak że dekadencja będzie naszym złem koniecznym potrzebnym do osiągnięcia pewnych celów. Zatem czasami zamiast ekspansji ważniejsze dla gracza będzie szukanie złotego środka pomiędzy kulturą i dekadencją . Mechanika ta nie kładzie nacisku na waleczność wojskiem jak inne gry. Tu nim pójdziemy w bój musimy dobrze to przemyśleć. Gra ta to naprawdę strategia przez duże S. W tym miejscu wypada naprawdę pogratulować AGEOD takiego pomysłu.
Na pochwałę zasługuje także pomysłowa mechanika ekonomiczno- przemysłowa, która w dużym stopniu ma wpływ na kierunek rozbudowy regionu. Surowce można pozyskiwać na różne sposoby. Poprzez naturalne występowanie w regionie, do takich surowców można zaliczyć konie , dzikie zwierzęta, marmur oraz pewne uprawy. Inne należy wydobywać poprzez wybudowanie odpowiednich budynków tak pozyskuje się kamień, złoto, węgiel. Jeszcze inne można produkować, poprzez przetwarzanie pewnych surowców. Skoro już wspomniałem o budynkach to te dzielą się na sześć grupy Produkujące żywność, poprawiające zdrowie społeczeństwa, budynki infrastruktury poprawiające produktywność regionu, militarne, gospodarcze - generujące pieniążki oraz budynki kulturowe/dekadenckie- wpływające na szybkość rozwoju dóbr niematerialnych jakim jest kultura czy dekadencja. Tak w skrócie można zaprezentować ten tytuł.
W ostatnim akapicie o tej grze wypada wspomnieć, że tytuł ten tworzy pewną, nazwę to symbiozę z inną znaną grą. Mowa tu o Field of Glory II. Oba tytuły rewelacyjnie się uzupełniają Field of Glory Empire odpowiada za płaszczyznę strategiczną zaś Field of Glory 2 za taktyczną rozgrywki. Takie połączenie dwóch różnych tytułów jest ewenementem. Na koniec wspomnę, jeszcze o jednym dodatku do tej gry, który ukazał się w maju 2020 roku. Dodatek ten wnosi do gry nową wielką kampanię która rozpoczyna się na dwa wieki przed kampania z podstawki. Tym razem głównymi bohaterami tego teatru są takie frakcje jak Persja ,Ateny czy Sparta. Rozszerzenie to dodaje nową mechanikę jak cechy regionu które losowo pojawiają się w rejonach utrudniając rozwój regionu lub obdarzają go dobrodziejstwami. Dzięki takiemu zabiegowi gra bardziej staje się regrywalna, a każda rozgrywka niepowtarzalna. Do dyspozycji oddane nam są także decyzje regionalne, dzięki którym mamy możliwość budowania nowych strategii rozwoju. Moim skromnym zdaniem grę uważam za bardzo ciekawą i w moim subiektywnym odczuciu za jedną z ciekawszych gier typu grand strategy na rynku. Gra cechuje się niezbyt trudnymi zasadami gry, które jesteśmy w stanie szybko opanować, a z drugiej strony mechaniki jakie zostały tu zaprojektowane naprawdę dają nam poczucie dużej głębi rozgrywki.
Komentarze
Prześlij komentarz