Przejdź do głównej zawartości

Polecane

Wojna na wyniszczenie. Recenzja Warhammer 40,000: Gladius – Relics of War

Gladius Prime to świat rolniczy (Agri-World) na dalekich rubieżach Imperium Ludzkości, leżący w Ultima Segmentum tuż obok niszczycielskich burz Osnowy. Powierzchnia planety stanowi mozaikę niebezpiecznych stref – od gęstych lasów i stepów porośniętych endemiczną florą trawiącą pancerze, po wulkaniczne pasma poprzecinane wstęgami bazaltowej lawy i megalitycznymi ruinami z czarnego obsydianu. To tutaj zakon Adeptus Mechanicus prowadził wieloletnie wykopaliska archeotechnologiczne na zlecenie Inkwizycji oraz lokalnych gubernatorów. Dziś Gladius to punkt zapalny o krytycznym znaczeniu strategicznym: arena bezwzględnej wojny totalnej, o kontrolę nad którą ścierają się najgroźniejsze potęgi galaktyki.

Close Combat - Taktyczna legendarna seria gier

 


Początki

Lata dziewięćdziesiąte dwudziestego wieku. To czas  w, którym powstają pionierskie gry  komputerowe.  Wiele tytułów stworzonych w tym czasie wprowadza i ustala pewne standardy, które prze kolejne  dziesiątki lat są podstawą i wzorem dla programistów i wydawców. Naturalną sprawą jest, że wiele rozwiązań z biegiem czasu ewoluowało i zostało rozbudowanych.

Close Combat - pierwsze wydanie

Do grona takich gier należy pierwsze wydanie Close Combat. Tytuł ten został stworzony siłami mało znanego studia Atomic Games. Jak każda powstająca w tych czasach gra, była wzorowana na wojennych grach planszowych. Na których wychowali się twórcy ówczesnych gier. Dla  Close Combat wzorem była  gra Advance Squat Leader (ASL) wydawcy Avalon Hill.  Gra początkowo nawet miała nawiązywać tytułem do tego sytemu jako Beyond Squad Leader.  Niestety  Atomic i Avalon Hill ostatecznie nie  dogadały się . Przez co Atomic prawdopodobnie nie uzyskał licencji na ASL. Na szczęście nie porzucił projektu, który nadal był rozwijany. Atomic Games ostatecznie nawiązał współpracę z firmą Microsoft, która zajęła się stroną wydawczą tytułu. Sama gra zmieniła pierwotną koncepcję i została wydana w 1996 roku pod nazwą Close Combat .


Close Combat - widok ogólny rozgrywki

Krótko o grze

Close Combat była grą wojenną czasu rzeczywistego, w której toczyło się małe bitwy między 29. Dywizją Piechoty Armii Stanów Zjednoczonych a niemiecką 352. Dywizją Piechoty. Tłem gry były wydarzenia z okresu drugiej wojny światowej bardziej znane jako Operacja Cobra -pierwsza ofensywa porucznika Omara Bradleya przeprowadzona  w siódmym dniu po lądowaniu na plażach Normandii. 

W grze zastosowano perspektywę widoku z góry. My jako gracze przejmowaliśmy kontrolę nad którąś ze stron konfliktu. Następnie kierowaliśmy małymi grupkami żołnierzy za sprawą sześciu prostych poleceń. Użyć można było poruszaj się, strzela, poruszaj się szybko, broń i chowaj. Obsługa gry polegała na zaznacz, wskaż, kliknij. 

Pierwszy sukces

Z  powyższego opisu  można uznać tę grę za nic specjalnego, zatem czemu odniosła tak fenomenalny sukces. Po mimo prostoty obsługi tej gry tytuł Close Combat wprowadził wiele innowacji. Których w ówczesnych tytułach gier komputerowych  ze świecą szukać. Przez co gra stała się prekursorem zrodzenia się nowego gatunku gier strategicznych - Taktyka Czasu Rzeczywistego w skrócie RTT ( Real-Time Tactical game).

Close Combat

Innowacjami tymi było wprowadzenie algorytmów  koncentrujących się na modelowaniu psychicznego stanu  walczących żołnierzy. Na morale wojaków wpływ miało kilka czynników takich jak, bliskość dowódcy, wsparcie kompanów, ponoszenie ofiar i siła ostrzału/ przygwożdżenia. Również ważnym czynnikiem stała się wytrzymałość żołnierzy. Kiedy biegają, walczą kondycja ich spada robią się zmęczeni, powolni i gorzej reagują.Dzięki wprowadzeniu takich czynników tytuł ten stał się kompletnie inny na tle wielu gier RTS w których można było masowo zalewać przeciwnika własnymi jednostkami.

Close Combat - wynik rozgrywki

Close Combat  ogólnie zostało dobrze przyjęte przez grono graczy. Odniosło komercyjny sukces pomimo pojawiających się wielu nieschlebiających opinii. Pojawiały się głosy, że realistyczne modelowanie psychologiczne żołnierzy jest frustrujące i arbitralne na czym gra traci. Ostatecznie gra została doceniana  i uznana za najlepszą grę wojenną w 1996 roku przez magazyn Computer Games Strategy Plus, Computer Game Entertainment i Inside Mac Game.

Close Combat

Sukces goni sukces

Po dość dobrze przyjętej grze Atomic i Microsoft dość szybko podjęli decyzję o kolejnym wydaniu Close Combat. Kolejny tytuł wyszedł dość szybko bo rok później. Close Combat II: A Bridge Too Far był dużym sokiem pod względem rozwoju gry. Choć gra opierała się o tę samą mechanikę i modelowanie to otrzymała znacznie lepszą grafikę od poprzednika. Do tego CC2 dysponował znacznie większą bazą jednostek. Do dyspozycji oddano nam frakcje polską, brytyjską, amerykańską zaś po stronie niemieckiej mieliśmy prócz Wermachtu do dyspozycji siły Waffen -SS. Tym razem tłem rozgrywek były wydarzenia związane z operacją Market Garden.  Close Combat II: A Bridge Too Far również został doceniony w branżowych magazynach.   

Close Combat 1997

Zajęła drugie miejsce jako najlepsza gra wojenna roku według magazynu PC Gamer . Zajęła także drugie miejsce w konkursie Computer Gaming World w 1997 roku na nagrodę „Gry wojennej roku”. Konferencja twórców gier komputerowych nominowała CC II do nagrody „Best Strategy/Wargame Spotlight Award”.


Dwa lata później w 1999  pojawia się trzecia odsłona Close Combat III o podtytule The Russian Front. Trzecia cześć charakteryzowała się zwiększeniem zakresu toczonych bitw oraz znacznie większą bazą jednostek od poprzedników.   Gracze otrzymali również kilka nowych ciekawych rozwiązań. Wprowadzono rozkaz zasadzki. Rozkazy zasadzki i obrony mogły być zależne od kierunku. Zaś możliwość zbierania broni i amunicji wroga, którą można było wykorzystać zwiększyła realizm gry.

CC III był najlepiej sprzedającym się tytułem serii. Różne źródła mówią o sprzedaży 100 tysięcy kopii w ciągu pierwszy czterech miesięcy od premiery. Niestety pomimo doskonałego przyjęcia gry i dobrej sprzedaży wydawca Microsoft zdecydował, że CC3 będzie ostatnim tytułem. Gigant stanowczo skupia się na publikacjach o potencjale 250 tyś kopii sprzedaży.  A co za tym idzie przestaje wierzyć w kontynuację tej serii. Studio Atomic Games szuka kolejnego wydawcy.

Chude lata dla serii Close Combat

Po nawiązaniu współpracy z Strategic Simulations, Inc. (SSI) jeszcze w roku 1999 wspólnie wydają czwartą część gry. Close Combat IV: Battle of the Bulge ( CC IV ) to ostatni tytuł, który odnosi spektakularny komercyjny  sukces.  Ma na to wpływ pojawienie się warstwy operacyjno/strategicznej w grze, która od graczy wymaga przemieszczania sił po mapie strategicznej, a następnie toczenie taktycznych bitw już w bardzo dobrze znany sposób z innych tytułów. CC IV było finalistą nagrody „ Gry wojennej roku” przyznanej przez Computer Games Strategy Plus w  roku 1999 .

Close Combat IV: Battle of the Bulge

Po mimo różnych ruchów biznesowych ekipa z Atomic pracuje nad piątym wydaniem gry. Udaje się  im wydać  Combat V: Invasion: Normandy w 2000 roku pod szyldem  Mattel Interactive i Strategic Simulations, Inc. (SSI). Niestety pomimo kilku ciekawych zmian jakie się pojawiają w grze i dość popularnego tła wydarzeń (Lądowanie na plażach Normandii). CC V nie odnosi tak wielkiego sukcesu. Środowisko graczy zarzuca twórcom brak inwencji i innowacji. Twórcy spotykają się również z opiniami że gra nie nadąża za nowymi rozwiązaniami, a sam silnik gry staje się być archaiczny. 

Nadmiar złego wydawca Mattel Interactive popada w problemy finansowe, co bezpośrednio ma wpływa na  studio Atomic Games. To sprawia, że przyszłość serii staje pod dużym znakiem zapytania.

Close Combat Marines

Jak na ratunek to Marines.

Z pomocą tonącemu Atomic Games przybywa Korpus Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych. Przełom ery jest okresem w którym, armie ponownie wracają do stosowania "gier wojennych " w celu szkolenia personelu. Pomysł nie jest nowy  bo, już pod koniec XIX wieku armiia pruska wykorzystywała  gry    Kriegsspiel  znane później jako gry wojenne czy wargames board game do szkolenia personelu sztabowców.  

Okazało się, że armia amerykańska była pod wrażeniem dokonań Atomic Games i ich dziecka Close Combat.  Studio dostało zadanie przygotowania wersji szkoleniowej dla  armii US. Prace trwały do 2004 roku. Atomic Games wydało Close Combat: Marines była to wersja tylko dla wojska i służyła jako narzędzie instruktarzowe dla młodych adeptów wojska. 

Atomic Games w tym samym roku  postanowił również wydać wersję komercyjną, którą nazwano Road to Baghdad. Był to jedyny tytuł który nie posiadał nazwy serii w tytule i pierwszy którego tłem nie była druga wojna światowa. Po dość aktywnej działalności dla USMC ekipa z Atomic wchodzi we współpracę z Destineer Publishing wspólnie tworzą grę z gatunku FPS o nazwie Close Combat: First to Fight.   Destineer wnosi do gry technologię 3D zaś Atomic wojskową wiedzę. Współprca Destineer i Atomic owocuje również w próbę stworzenia gry Close Combat: Red Phoenix opartej o twórczość Larry'ego Bonda o drugiej wojnie koreańskiej. Destineer wykupuje ostatecznie prawa do serii od Atomic Games zaś projekt Red Phoenix  ponosi fiasko. 

Close Combat: RAF Regiment

W 2006 roku Destineer opracowuje kolejną wersję  Close Combat: RAF Regiment. Jest to dedykowana wersja tylko dla brytyjskiego naziemnego pułku Królewskich Sił Powietrznych i druga odsłona nowoczesnego pola walki w serii Close Combat. W tym samym roku Destineer pozbywa się licencji i kodu gry na rzecz amerykańskiej firmy Matrix Games.

Close Combat: Modern Tactics

Powrót do korzeni

W 2007  roku Matrix Games postanawia wskrzesić popadającą w zapomnienie serię Close Combat.  Podejmuje decyzję o stworzeniu serii remików. Nawiązuje współpracę ze studiem  CSO Simtek, któremu zleca pracę nad takimi tytułami jak: 

-  Close Combat: Cross of Iron , który był rozszerzoną i zaktualizowaną wersją Close Combat III: The Russian Front

- Close Combat: Modern Tactics, czyli aktualizacja Road to Bagdad.

- Close Combat: Wacht am Rhein, czyli aktualizacja Close Combat IV: Battle of the Bulge 

Close Combat: Wacht am Rhein

W 2008 roku prace nad serią przejmuje studio Strategy 3 Tactics. Odpowiedzialne jest za opracowanie remiku gry Close Combat V: Invasion Normandy. Jak pamiętamy gry, która była początkiem niepowodzeń serii.  Efektem prac Strategy 3 Tactics jest genialny wersja Close Combat: The Longest Day, która zostaje wydany w 2009 roku. Wszystkie zaktualizowane wersje gier zawierały znacznie ulepszoną grafikę, dzięki czemu żołnierz wyglądał mniej pikselowo. Gry obsługiwały 16 bitowy standard  graficzny oraz uruchamiały się bez większych problemów w środowisku Windows. Dużym atutem było dodanie do nowych tytułów warstwy manewrów strategicznych i operacyjnych oraz opcje wyboru siły.



W 2010 roku Matrix wydaje  Close Combat: Last Stand Arnhem . Produkt koplnetnie nowy nie zawiązujący do tytułów  z lat 90. Tłem wydarzeń Close Combat LSA są wydarzenia z operacji Cobra i  Market Garden. W 2012 roku na skutek fuzji Matrix Games i Slitherine Software pojawia się  nowy kolejny tytuł serii. T Close Combat Panthers in the Fog zbudowany został na silniku 32-bitowym.  Dzięki zmianie standardu gra zyskała naprawdę przepiękną grafikę ręcznie robionych map. Subiektywnie uważam, że część ta jest jedną z ładniejszych gier serii.

Close Combat Panthers in the Fog

W 2014 roku pojawia się Gateway to Caen kontentem nawiązuje do operacji Epsom czyli ofensywę brytyjskich sił.  Gra ta nie została przyjęta wśród recenzentów dobrze. Po raz kolejny zarzucano wydawcy że seria nie nadąża za rynkiem gier. Wytknięto brak nowych funkcji i innowacji. Graficznie Gateway to Caen bardzo odstawał od konkurencyjnych tytułów pojawiających się na rynku. Po mimo tego w 2018 roku łącznie sprzedano ponad 5 milionów sztuk serii Close Combat. 

Close Combat Panthers in the Fog

Close Combat Panthers in the Fog

Nowy wydawca studio Slitherine Software, posłuchało społeczności i w 2019 roku na rynku pojawia się pierwszy tytuł serii wykonany na silniku 3D. W   Close Combat: The Bloody First zrezygnowano z  warstw strategiczno operacujnych, zaś w zamian dano graczom możliwość dokonywania pewnych wyborów. Gracz podejmuje decyzje dotyczące odpoczynków, uzupełnień. Oczywiście wszelkie przerwy w działaniach pozwalają wrogowi również się wzmacniać zatem czasami warto jest przeć do przodu bez wytchnienia.  

Close Combat: The Bloody First

Samo przygotowanie i dobór jednostek przed starciem jest znacznie bardziej rozbudowany. Można tu wybrać główne siły, a następnie je indywidualnie dobrajać. Nowością w Close Combat: The Bloody First jest narzędzie do zarządzania personelem. Żołnierze zdobywają doświadczenie, męczą się, zdobywają medal. Dzięki nowej funkcji możemy zarządzać kadrą - przydzielać, rotować żołnierzy aby stan naszych jednostek był cały czas w perfekcyjnej kondycji.

Niestety z dniem premiery okazało się, że gra miała dość sporo błędów i niedociągnięć.  Co miało wpływ na pierwsze wrażenie graczy. Choć obecnie wiele problemów zostało naprawionych to gra nie zaskarbiła sobie rzeszy fanów i nie powtórzyła sukcesów swoich poprzedników.

Close Combat: The Bloody First

Close Combat: The Bloody First

 Podsumowanie

Seria Close Combat niewątpliwie jest jedną z bardziej wpływowych serii. Ustanowiła pewne standardy i stała się inspiracją dla wielu  projektantów późniejszych gier. Sam fakt że przetrwałą próbę czasu coś znaczy.  27 lat na rynku gier to naprawdę spory szmat czasu. Tytuły wciąż cieszą się zainteresowaniem graczy. Świadczą o tym pojawiające się  modyfikacji  do serii tworzone przez społeczność. Nadal są organizowane zawody czy turnieje o których można poczytać w sieci czy obejrzeć potyczki w popularnych serwisach. 

Close Combat to wyjątkowe tytuły dla grognarowych gracz. Ja sam z wielką przyjemnością regularnie wracam do zabawy w tę serię. Uwielbiam ręcznie robione mapy pełne różnych zakamarków, schowków. Same rozgrywki sprawiają mi dużo frajdy, a każdy zwycięstwo, które nie zawsze przychodzi łatwo bardzo mnie satysfakcjonuje . Zachęcam młode pokolenie graczy do poznania świata serii Close Combat.           

Komentarze

Popularne posty

Moje zdjęcie
Mad Guard
Witajcie na moim skromnym blogu poświęconym grom strategicznym, taktycznym oraz tym z zakresu zarządzania i optymalizacji. Tematyką wargames interesuję się od najmłodszych lat. Wszystko zaczęło się od zabaw z figurkami żołnierzy, które szturmowały fort zbudowany z poduszek na kanapie. Z biegiem lat sięgnąłem po gry planszowe wydawnictwa Dragon – klasyki takie jak Kreta, Grunwald czy Ardeny. W połowie lat 90. w moim domu pojawił się komputer – był to przełom. Gry planszowe zaczęły ustępować miejsca cyfrowym tytułom, a komputer stał się moim nowym towarzyszem rozgrywek (choć sentyment do planszówek pozostał). W mojej kolekcji pojawiły się takie klasyki jak Harpoon Classic, Harpoon 2, Panzer General, West Front, East Front oraz mnóstwo popularnych RTS-ów. Poza grami interesuję się również militariami, szczególnie współczesnym uzbrojeniem. Fascynują mnie także zagadnienia techniczne z pogranicza elektryki, automatyki, mechaniki, a także zarządzania oraz optymalizacji. Równolegle z grami wargames interesuję się grami typu Tycoon – zabawą w szeroko pojęte zarządzanie i optymalizację zasobów. Od jakiegoś czasu prowadzę hobbystycznie kanał na YouTube.