Przejdź do głównej zawartości

Polecane

Wojna na wyniszczenie. Recenzja Warhammer 40,000: Gladius – Relics of War

Gladius Prime to świat rolniczy (Agri-World) na dalekich rubieżach Imperium Ludzkości, leżący w Ultima Segmentum tuż obok niszczycielskich burz Osnowy. Powierzchnia planety stanowi mozaikę niebezpiecznych stref – od gęstych lasów i stepów porośniętych endemiczną florą trawiącą pancerze, po wulkaniczne pasma poprzecinane wstęgami bazaltowej lawy i megalitycznymi ruinami z czarnego obsydianu. To tutaj zakon Adeptus Mechanicus prowadził wieloletnie wykopaliska archeotechnologiczne na zlecenie Inkwizycji oraz lokalnych gubernatorów. Dziś Gladius to punkt zapalny o krytycznym znaczeniu strategicznym: arena bezwzględnej wojny totalnej, o kontrolę nad którą ścierają się najgroźniejsze potęgi galaktyki.

Port lotniczy twardy orzech do zarządzania - Airport CEO

 Kolejnym tytułem, który w ostatnim czasie mnie zainteresował to gra z gatunku tycoon, czyli inaczej strategia ekonomiczna. Tytuł ten to Airport CEO. Został stworzony przez studio Apog Labs . Sama gra pod względem projektowym w dużym stopniu nawiązuje do znanego Prison Archtect.  Oczywiście tutaj nie zarządzamy więzieniem, a sprawdzamy się w roli zarządcy i budowniczego portu lotniczego. Na pierwszy rzut oka gra wydaje się dość prosta i nie zbyt skomplikowana zaś sama oprawa graficzna raczej nie zachęca do wydania kilku złotych na ten tytuł. Jednak to wrażenie niewątpliwie jest bardzo mylące. Ponieważ już po pierwszych minutach można sobie zdać sprawę z tego, że ten tytuł to naprawdę głęboka i złożona symulacja życia portu lotniczego.  



Po nitce do kłębka

Zabawę rozpoczynam posiadając ograniczony budżet. Wielkość jego zależna jest od poziomu trudności rozgrywki. Dysponujemy również niewielką działką, na której to właściwie możemy postawić niewielkie lokalne lotnisko obsługujące małe samolotu. Naturalnie to nie jest szczyt marzeń. Zatem powoli udostępniamy dodatkowe usługi przylatującym samolotom jak serwis i tankowanie. W następnym kroku rozpoczynamy budowę małego terminalu, który będzie obsługiwał niezbyt dłuży ruch lotniczy. Aby terminal mógł funkcjonować należy  zatrudnić  personel, który z czasem możemy doszkalać i rozwijać ich umiejętności. Kolejnym kroku rozpoczynamy badania i zdobywanie licencję dzięki którym nasz port lotniczy może się rozwijać i rozbudowywać aż po ogromne struktur zwane portami międzynarodowymi.





Sztuka budowania

Budowanie infrastruktury wcale nie należy do łatwych zadań. Wielokrotnie zaczynałem od początku, bo okazywało się ze coś źle zaprojektowałem, a później z braku funduszy nie mogłem tego przeprojektować.  Taki problem może wynikać z powodu nie zbyt dokładnego samouczka.  Przez co dochodzenie co i dlaczego nie działa, czasami zajmuje chwilę czasu i bywa naprawdę irytujące. Jednak to nie tylko z tego wynika.

Motto małe lotnisko mały problem, duże lotnisko gigantyczne problemy. Idealnie odwzorowuję skalę narastającej trudności w raz z rozwojem portu. W którym trzeba zaprojektować sieć transportu bagaży, całe zaplecze techniczne i ratownicze. Do tego dochodzą miejsca dla pasażerów gdzie oczekują na lot. Miejsca takie wyposażamy w infrastrukturę sklepowo gastronomiczną. Aby to wszystko tętniło życiem i przede wszystkim  było dobrze zorganizowane wymaga naprawdę dobrego planowania i organizacji. Dobrze zorganizowane lotnisko będzie dobrze ocenianie, a to ma bezpośredni wpływa na ilość obsługiwanych lotów.

Mamy do dyspozycji kilka narzędzi usprawniających prace. Należą do nich tryb planowania przyszłych inwestycji, tryb realizacji budowy oraz możliwość zapisywania szablonów. Dzięki którym nie musimy po raz kolejny skupiać się na zaprojektowaniu np toalet czy układu półek w sklepie.



 Ekonomia

Wszystko byłoby fajnie i budowa szłaby gładko, gdyby nie aspekty ekonomiczne.  Szybko zdajemy sobie sprawę, że na wszystko nas nie stać, a utrzymanie infrastruktury wcale nie jest tanie. Zmusza to do dokonywania ciągłych wyborów, a także do optymalizacji naszego lotniska. Jako CEO podpisujemy kontrakty z firmami budowlanymi czy dostarczającymi nam paliwo. Udostępniamy miejsce dla sklepów czy restauracji, które następnie wynajmujemy lub dajemy we franczyzę. Podpisujemy umowy z przewoźnikami lotniczymi, którzy w tym przypadku są naszymi klientami. Zatem musimy spełniać ich wymagania i zapotrzebowanie. Oceniają nas a wraz z dobrą lub negatywną oceną proponują nam odpowiednią ilość połączeń lotniczych. Z dostępnych połączeń tworzymy plan przylotów i odlotów. Z czasem możemy zlecać takie pracę naszym podwładny. 



Podsumowanie

Airport CEO to gra, która naprawdę pokazuje nam jak ciężkie i wymagające jest zarządzanie takimi obiektami jak lotniska. Stajemy przed niemałymi wyzwaniami. Przez co ciężko jest się oderwać od rozgrywki, a czas przy tym tytule naprawdę płynie szybko. Gra na ten moment już wyszła ze wczesnego dostępy. Producent uporał się z większością bolączek tego produktu. Osobiście przez 15 godzin jakie do tej pory spędziłem w grze nie zauważyłem rażących błędów. Jednak nadal jest kilka rzeczy, które wypadało by poprawić.  Według mnie menu budowy delikatnie bym zmienił i wszelkie podmenu rozwijał bym w pionie nie w poziomie jak jest obecnie.  Tu i ówdzie zdarzają się jeszcze nieprzetłumaczone fragmenty gry na język polski. Interfejs gry jest dość intuicyjny i wszystkie potrzebne informacje właściwie odnajdujemy bez przeszkód. Sama zabawa w budowanie jest bardzo ciekawa i angażująca. Osobiście nie mam doświadczenia z innymi tytułami podejmującymi problem zarządzania lotniskami i trudno mi  tę grę z czymkolwiek porównywać. Dlatego tego nie będę robił. Na koniec nie pozostaje mi jak zachęcić was do zabawy w budowę portów lotniczych za sprawą Airport CEO. A wy co sądzicie o tej grze czekam na wasze komentarze.



Komentarze

Popularne posty

Moje zdjęcie
Mad Guard
Witajcie na moim skromnym blogu poświęconym grom strategicznym, taktycznym oraz tym z zakresu zarządzania i optymalizacji. Tematyką wargames interesuję się od najmłodszych lat. Wszystko zaczęło się od zabaw z figurkami żołnierzy, które szturmowały fort zbudowany z poduszek na kanapie. Z biegiem lat sięgnąłem po gry planszowe wydawnictwa Dragon – klasyki takie jak Kreta, Grunwald czy Ardeny. W połowie lat 90. w moim domu pojawił się komputer – był to przełom. Gry planszowe zaczęły ustępować miejsca cyfrowym tytułom, a komputer stał się moim nowym towarzyszem rozgrywek (choć sentyment do planszówek pozostał). W mojej kolekcji pojawiły się takie klasyki jak Harpoon Classic, Harpoon 2, Panzer General, West Front, East Front oraz mnóstwo popularnych RTS-ów. Poza grami interesuję się również militariami, szczególnie współczesnym uzbrojeniem. Fascynują mnie także zagadnienia techniczne z pogranicza elektryki, automatyki, mechaniki, a także zarządzania oraz optymalizacji. Równolegle z grami wargames interesuję się grami typu Tycoon – zabawą w szeroko pojęte zarządzanie i optymalizację zasobów. Od jakiegoś czasu prowadzę hobbystycznie kanał na YouTube.