Przejdź do głównej zawartości

Polecane

Wojna na wyniszczenie. Recenzja Warhammer 40,000: Gladius – Relics of War

Gladius Prime to świat rolniczy (Agri-World) na dalekich rubieżach Imperium Ludzkości, leżący w Ultima Segmentum tuż obok niszczycielskich burz Osnowy. Powierzchnia planety stanowi mozaikę niebezpiecznych stref – od gęstych lasów i stepów porośniętych endemiczną florą trawiącą pancerze, po wulkaniczne pasma poprzecinane wstęgami bazaltowej lawy i megalitycznymi ruinami z czarnego obsydianu. To tutaj zakon Adeptus Mechanicus prowadził wieloletnie wykopaliska archeotechnologiczne na zlecenie Inkwizycji oraz lokalnych gubernatorów. Dziś Gladius to punkt zapalny o krytycznym znaczeniu strategicznym: arena bezwzględnej wojny totalnej, o kontrolę nad którą ścierają się najgroźniejsze potęgi galaktyki.

Headquarters: World War II ładna ,szybka gra taktyczna

W ostatnim tygodniu postanowiłem przetestować demo gry Headquarters: World War II od Slitherine. Tytuł prze zemnie wyczekiwany. Czy gra mnie zachwyciła i czy tytuł ten jest warty zainteresowania dowiedzcie się o tym z kolejnych akapitów tego artykułu.

Może na początek czym jest Headquarters: World War II. W założeniu twórców ma to być szybka turowa strategia. W której będziemy mogli sprawdzić nasze talenty tatyczno-stratgiczne. Tłem naszych zmagań jest front zachodni od lądowania desantu na plażach Normandii do wyzwolenia Paryża. Producenci gry mówią, że aby osiągnąć sukces będziemy musieli korzystać z ukształtowania terenu na jakim będzie prowadzona batalia. Jednostki będą oferować unikalne bonusy, które będą wpływać na możliwości bojowe, wykrywanie czy akcje specjalne.  Same pola bitewne maja mieć pełno najróżniejszych detali od wraków pojazdów po murki, płotki, zarośla czy budynki które będziemy mogli wykorzystywać jaki osłony. Dodatkowo środowisko ma być w pełnie destrukcyjne.



Pierwsze wrażenie

W grze spędziłem około 3 godzin przyglądając się wszystkim aspektom gry. Po uruchomieniu gry ciężko nie zauważyć, że autorzy ewidentnie nawiązują stylizacją do kultowego Company of Heroes.  Menu i interfejs gry jest łudząco podobne do wyżej wymienionego tytułu. W demie mamy możliwość rozegrania tutorialu oraz jednego scenariusza z kampanie niemieckiej. Nie zwlekając długo odpaliłem scenariusz i zanurzyłem się w rozgrywce.

Headquarters: World War II - płonący pojazd


Może zacznę od tego co mi się rzuciło pierwsze w oczy czyli oprawa audio wizualna. Tytuł jest stworzony na silniku Unreal Engine. Mapa gry jest w pełnym 3D. Faktycznie jest pełna drobnych detali  jak snopki siana, studnie stoliki, sterty drewna czy węgla. Budynki wyglądają obłędnie pełne najróżniejszych detali. Roślinność jest bujna i kolorowa, gdzieniegdzie przeleci ptak, lub przebiegnie stado gęsi.

Headquarters: World War II - krajobraz w 3d


Widać że środowisko gry nie jest tylko statycznym tłem rozgrywki. Jednostki i pojazdy są pełne najróżniejszych detali. Jednak po rozpoczęciu zabawy czar tej gry trochę prysł. Okazuje się, że animacje jednostek pieszych czy pojazdów nie są dopracowane. Żołnierze nie korzystają z drzwi do budynków, tylko jak duchy przenikają przez ściany. Środowisko okazało się faktycznie destrukcyjne. Ciężkie czołgi rozjarzają wszystko co napotkają na swojej drodze. Artyleria niszczy dachy budynków, a same budynki podlegają kilku etapowej destrukcji, aż do zamiennia się w kupę gruzu.

Rozgrywka

Headquarters: World War II - zadymianie z pomocą artylerii


Sterowanie grą jest dość intuicyjne. Może tu bym się doczepił tylko do tego, że nie możemy zmienić kąta widzenia kamery. Przynajmniej mi się nie udało tego zrobić. Interfejs jest dość prosty i czytelny. Jest szybki dostęp do naszych jednostek, okno informacyjne jest przejrzyste, wszelkie informacje mamy pod ręką.

Rozgrywka kojarzy mi się z troszkę z grą Battle Academy. Mapa podzielona jest siatką kwadratową, nasze jednostki mogą poruszać się w ośmiu kierunkach. Każda nasza jednostka w każdej turze ma do wykorzystania pulę punktów którą może wykorzystać do ruchu, użycia specjalnych akcji jak zadymianie Oczywiście kluczowe jest atakowania na obszar lub bezpośrednio wrogie jednostki ca co też ubywa nam punktów akcji.

Mamy w grze mechanikę LOS jednak nie do końca jak dla mnie była ona zrozumiała. Autorzy rozpisywali się o mechanikach widoczności i wykrywaniu jednostek w samych superlatywach. Co do czego okazuje się, że jednostki widzą się przez mury bez okien i do tego jeszcze potrafią do siebie strzelać. Zdarzało się, że czołg wykrył piechotę przebiegającą za wysokimi ruinami budynku.i do tego jeszcze strzelał przez mury zawalonej konstrukcji.

Headquarters: World War II - czołg w mieście

Autorzy szczycą się tym że udało im się zbudować mechanikę pancerza pojazdów. Według nich gra przelicza kąty natarcia pocisków uderzających w pojazdy. Kierunek ataku ma znaczeni. Tak nie do końca jest to namacalne w samej rozgrywce. Tak samo jak fakt różnicy poziomów elewacji na mapie. Niby jednostka piechoty siedzi w budynku (do którego weszła przez ścianę) jednak nie jest określone z którego piętra budynku korzysta. Czy czołg został zaatakowany z góry przez piechotę czy z okna na parterze nigdy nie wiadomo. Co mi się spodobało przy każdym szacunku ataku mamy wyliczone dlaczego tak a nie inaczej, będzie podczas wymiany ogniowej.  O SI gry ciężko cokolwiek mi tu jeszcze napisać. Jednak z tego co widziałem, nie należy do zbyt kreatywnych i robi kolosalne błędy.

Headquarters: World War II - narzędzia ruchu


Na koniec warto wspomnieć o tym ,że jednostki w grze będziemy mogli modyfikować  wizualnie dodając im najróżniejsze ubarwienia. Za punkty oświadczenia będziemy mogli kupować dodatkowe specjalności i atrybuty.

Podsumowanie

Headquarters: World War II -animacje


Zważając na fakt że tytuł ten docelowo będzie miała możliwość rozgrywki wieloosobowej nawet do 4 graczy  To gra zapowiada się ciekawie. Myślę, że docelowo jej głównym atutem będą rozgrywki wieloosobowe. Niestety deweloperzy maja jeszcze dużo pracy przed sobą. Do poprawy stanowczo jest mechanika LoS, animacje oraz zachowanie SI. Headquarters: World War II ma potencjał jednak czy zostanie on wykorzystany okaże się za jakiś czas.

Komentarze

Popularne posty

Moje zdjęcie
Mad Guard
Witajcie na moim skromnym blogu poświęconym grom strategicznym, taktycznym oraz tym z zakresu zarządzania i optymalizacji. Tematyką wargames interesuję się od najmłodszych lat. Wszystko zaczęło się od zabaw z figurkami żołnierzy, które szturmowały fort zbudowany z poduszek na kanapie. Z biegiem lat sięgnąłem po gry planszowe wydawnictwa Dragon – klasyki takie jak Kreta, Grunwald czy Ardeny. W połowie lat 90. w moim domu pojawił się komputer – był to przełom. Gry planszowe zaczęły ustępować miejsca cyfrowym tytułom, a komputer stał się moim nowym towarzyszem rozgrywek (choć sentyment do planszówek pozostał). W mojej kolekcji pojawiły się takie klasyki jak Harpoon Classic, Harpoon 2, Panzer General, West Front, East Front oraz mnóstwo popularnych RTS-ów. Poza grami interesuję się również militariami, szczególnie współczesnym uzbrojeniem. Fascynują mnie także zagadnienia techniczne z pogranicza elektryki, automatyki, mechaniki, a także zarządzania oraz optymalizacji. Równolegle z grami wargames interesuję się grami typu Tycoon – zabawą w szeroko pojęte zarządzanie i optymalizację zasobów. Od jakiegoś czasu prowadzę hobbystycznie kanał na YouTube.