Długo wyczekiwana wielka strategia Field of Glory Kingdoms

W końcu od 4 czerwca można doświadczyć kolejnej ciekawej wielkiej strategii od wydawcy Shliterin. Premiera tej gry była przeze mnie bardzo wyczekiwana i bardzo się cieszę, że mogę już zanurzyć się w wiekach średnich za sprawą tego tytułu.

Prezentacja

Rozdział do osób, które nie miały styczności z Field of Glory Empires. Tytuł ten należy do gatunku grand strategy. Celem gry jest zdobycie jak największego dziedzictwa. Po przez ekspansję, rozwój państwa w kontekście ekonomicznym oraz militarnym.  W grze głównie skupiamy się na rozwoju infrastruktury miast, regionów, prowincji ponieważ ma to kluczowy związek z ekonomią i przepływem dóbr i towarów.  Kolejnym ważnym czynnikiem jest ekspansja czyli siła militarna dzięki której możemy prowadzić podbój zdobywając nowe teren, prowadzić wojny z sąsiednimi frakcjami.  W grze pojawia się wiele ciekawych wydarzeń, które mogą nam sprzyjać lub nie. Gra jest niezwykle głęboka w zarządzaniu królestwem.

Field of Glory Kingdom to mieszanka bardzo ciekawych, trudnych i niespotykanych nigdzie indziej mechanik. Producent studio AGEOD, który w portfolio mam bardzo dużo ambitnych historycznych tytułów, zaprojektował dość ciekawe rozwiązania, które symulują świat z okresu średniowiecza. Zatem ciężko zestawiać ten tytuł chociażby z produktami Paradox.

Fabuła gry rozpoczyna się  w 1054 roku, kiedy to dochodzi do rozłamu chrześcijaństwa na dwa kościoły wschodni i zachodni. Przed nami podróż przez kolejne dwa wieki historii Europy, Afryki i Bliskiego Wschodu. W czasie którym, możemy dowodzić jedną z 375 dostępnych frakcji. Frakcje te są zróżnicowane pod kątem poziomu rozwoju, religii (łącznie 14 wyznań), cech kulturowych i etnicznych(łącznie 90 cech). Jednym słowem kogiel mogiel etniczny w którym trzeba się odnaleźć. Dodatkowe szczegóły: Istnieją setki jednostek, ponad 600 budynków. Na koniec wisienka na torcie możliwość wygenerowania i stoczenia bitwy w Fleld of Glory Medieval oraz rozgrywka wielosobowa do 16 graczy za sprawą sytemu PBEM

Mechanika

Dość dług zastanawiałem się od czego zacząć. Ponieważ gra porusza tak wiele aspektów, które się wzajemnie przenikają i trudno właściwie wskazać ten najważniejszy. Dlatego zacznę od nowości jakie pojawiły się względem poprzednika.

Autorytet

W grze pojawia się nowa wartość – Autorytet. Po kilku spędzonych godzinach w grze widzę, że  koncepcja autorytetu jest sercem gry. Już na początku należy rozróżnić jego działanie między fakcjami, a frakcjami wewnętrzni państwa. Między frakcjami autorytet jest narodową wartością i służy do  zdobywania żetonów postępu (dzięki który rządy ewoluują).Natomiast w obrębie frakcji autorytet jest postrzegany jako względna władza nad danym regionem. Autorytet maleje ze wzrostem odległości od stolicy. Zaś to wpływa bezpośrednio na lojalność, koszt wojska, a pośrednio na produktywność lokalnej siły roboczej.

Religia

Jak przystało na epokę, wartość taka musiała się pojawić na dodatek jest bardzo ważna i podobnie jak w przypadku autorytetu działa na wiele sposobów począwszy od stosunków międzynarodowych a kończąc na lokalnej irytacji kilku heretyków. Co do stosunków międzynarodowych nie licz że grając chrześcijanami sojusz pomiędzy poganami czy muzułmanami będzie trwały.

Ekspansja

Ekspansja w grze jest dość skomplikowana. Do tego ograniczona różnymi czynnikami religijnymi, dyplomatycznymi oraz lokalnymi. W poprzedniej odsłonie Field Of Glory Empires ekspansja była kluczowa. Regiony przechodziły z rąk do rąk, z tury na turę. Państwa znikały i pojawiały się nowe, granice nigdy nie były trwałe. W Field Of Glory Kingdoms, mam wrażenie że sytuacja jest bardziej ustabilizowana, granice między państwami są bardziej stabilne. Co nie oznacza że wojen nie ma. Owszem są. Regiony, prowincje się buntują, wasale przeciwstawiają, a duże frakcje tylko czekają na moment rozdrobnienia się dużego państwa i przygarnięcia takiego czy owego regionu sąsiada.

Dynastie

Nowa i ciekawa rzecz w grze. Nie jest to  oczywiście jakiś kolejny Crusader Kings, gdzie najważniejsze jest przedłużanie linii dynastii. Jedna dorzuca do gry dość spora smaczków. Jak np. bunt niezadowolonego i bogatszego szwagra, pretensje do tronu niezadowolonego rodzeństwa, dokonywanie mariaży małżeńskich z innymi frakcjami. Niestety to śliska mechanika mająca dwa ostrza i jednym z nich można się zaciąć. Upadek czy zmiana dynastii nie kończy gry. Jednak w ostatecznym rozliczeniu długość panującej dynastii daje dość znaczące profity pomagające w wygraniu rozgrywki.

Mechanika ta również wprowadza szlachtę. A szlachta to problemy, jednak niestety bez niej nie będziemy w stanie zarządzać regionami. Ale o tym za moment. Dynastie ku mojej uciesze dodaje to czego mi brakowało w FoGE. Mianowicie mnogość wyboru liderów, których możemy obsadzać jako generałów armii, czy zarządców prowincji.

Zarządzanie

Wracając do szlachty i zarządzania. Szlachta generuje lokalnie wartość zarządzanie – „Stewardship”. Punkty tej wartości są cenne, bo bezpośrednio mają wpływ na zwiększanie produktywności regionów. A im dalszy region od stolicy tym zarządzanie jest bardziej porządzone.  

Po drugie w połączeniem z pobożnością tworzy lepiej wykształconą populację, a to jest ważnym czynnikiem napędzającym zdobywanie dziedzictwa. Wysoki poziom zarządzania ma również drugorzędne korzycie, chociażby  stosunek między zarządzaniem a handlem. Jeśli zarządzanie jest niskie w regionie pojawia się złodziej. A z tego co zauważyłem zapobieganie ich pojawieniu się jest łatwiejsze niż radzenie sobie z nimi gdy się już pojawią.

Podsumowanie

 O możliwościach  tej gry można się rozpisywać . Jednak w założeniu artykuł miał być małą recenzją o  Field of Glory Kingdoms. Zatem czas na podsumowanie.

Jeśli chodzi o aspekty audiowizualnie to zbliżone są do poprzednika. Na minus niewielka linia melodyczna na którą składa się dosłownie kilka utworów. Na plus piękne grafiki i kaligrafie nawiązujące do epoki.

Sterowanie i interfejs jest dość intuicyjny.  Dla osób grających w poprzednią osłonę przesiadka do królestwa nie powinna być bolączką. W przypadku nowych graczy polecam wam czytać wyskakujące okna. Jest ich mnogo i pojawiają się po najechaniu na prawie każdy element interfejsu. W oknach tych możecie znaleźć niemal wszystkie informacji i wyjaśnienia.

Odwzorowanie historyczne tu troszkę trudno mi się do tego odnieść bo z historią mam na bakier. Jednak grając w tę grę, nie raz już szperałem w googlu sprawdzając czy aby odwzorowanie historyczne jest ok. Do tej pory jak dla mnie jest ok, wręcz było kilka faktów, które mnie zaskoczyło że miały miejsce. Jednak nie byłbym skłonny powiedzieć że historia odwzorowana jest tu 1 do 1. Jednak nie oto w grze też chodzi. Ważne że dobrze nawiązuje do epoki i idzie odczuć klimat ciężkiego i trudnego średniowiecza.  

Niewątpliwie największym atutem gry nie jest obudowa a to co się kryje pod maską. Silnik gry przerabia naprawdę spor przenikających się wzajemnie mechanik, które zmyślnie zostały zaprojektowane przez zespół AGEOD.  Mam wrażenie że nic nie zostało pozostawione przypadkowi. Tytuł posiada bardzo dużą głębię zarządzania frakcjami, która może początkowo przytłaczać. Granie wymaga myślenia i planowania w przód.  

Pozostaje pytanie czy ci  się spodoba i czy wato kupić? Jeśli jesteś prawdziwym Grogiem jak ja, który jest z niemłodego rocznika... Hm.... To ośmielam się powiedzieć "tak to gra dla ciebie" – z przekonaniem, że najpierw przewertujesz podręcznik przeczytasz jakiś AAR lub obejrzeć rozgrywkę. Jeśli jesteś graczem, który potrzebuje słodkiej, cudownej grafiki...hmm - Nadal możesz się tym tytułem cieszyć. Jeśli jednak nie jesteś w stanie poradzić sobie z mnóstwem szczegółów podanych ci w ciągu kilku godzin gry, to prawdopodobnie nie będzie to gra dla ciebie.