Na rynku nie brakuje gier taktycznych osadzonych w realiach II wojny światowej. Jedne stawiają na widowiskowość, inne próbują wiernie odwzorować pole walki. The Troop próbuje znaleźć złoty środek między tymi dwoma podejściami. Łączy klasyczną, heksagonalną mapę z trójwymiarowym środowiskiem i zestawem mechanik, które nagradzają myślenie jak prawdziwy dowódca. Czy to wystarczy, aby wyróżnić się na tle licznej konkurencji? Po kilkudziesięciu godzinach spędzonych na normandzkich polach walki znam już odpowiedź.
 |
| The Troop |
Wprowadzenie
The Troop to turowa gra taktyczna osadzona w realiach walk w Normandii po lądowaniu aliantów w czerwcu 1944 roku. Produkcja studia Giant Flame ukazała się w październiku 2023 roku po stosunkowo krótkim okresie wczesnego dostępu.
Skala rozgrywki obejmuje pojedyncze pojazdy oraz drużyny piechoty, a starcia koncentrują się na działaniach taktycznych prowadzonych podczas kampanii normandzkiej. Twórcy przygotowali kilka trybów zabawy:
- Kampanię fabularną – prowadzącą gracza przez kolejne etapy walk po D-Day.
- Scenariusze – gotowe bitwy o zróżnicowanym poziomie trudności.
- Kampanię historyczną – serię powiązanych ze sobą starć inspirowanych rzeczywistymi działaniami wojsk.
- Battle Group – dynamiczną kampanię składającą się z kilku losowo generowanych misji.
Już od pierwszego uruchomienia uwagę zwraca oprawa graficzna. The Troop nie próbuje konkurować z wysokobudżetowymi produkcjami, ale dzięki stylizacji inspirowanej latami 40. oraz starannie wykonanym mapom bardzo dobrze oddaje klimat normandzkiego pola walki. Na pochwałę zasługują również animacje jednostek oraz warstwa dźwiękowa, które skutecznie budują atmosferę starć.
Warto również wspomnieć o samouczku. Twórcy przygotowali jeden z lepszych tutoriali, z jakimi spotkałem się w grach wojennych. Krok po kroku wyjaśnia on wszystkie najważniejsze mechaniki, dzięki czemu nawet osoby mniej obyte z gatunkiem mogą szybko rozpocząć rozgrywkę.
Po ukończeniu samouczka od razu rzuciłem się do scenariuszy. To właśnie wtedy The Troop pokazał swoje najmocniejsze strony, ale również kilka ograniczeń, o których warto wspomnieć.
 |
| The Troop |
Pierwsze starcia – brutalna lekcja pokory
Po ukończeniu samouczka od razu zabrałem się za rozgrywanie dostępnych scenariuszy. Są one ułożone od najprostszych do bardziej wymagających, dzięki czemu można stopniowo poznawać kolejne elementy rozgrywki.
Muszę przyznać, że sztuczna inteligencja bardzo szybko sprowadziła mnie na ziemię. Już pierwsze starcia pokazały, że The Troop nie wybacza błędów. Walki są szybkie, brutalne i często kończą się w ciągu kilku tur. Wystarczy źle ustawić pojazd, zlekceważyć rozpoznanie lub wystawić piechotę na otwartym terenie, aby błyskawicznie ponieść straty.
Pod tym względem gra przypomina mi nieco serię Close Combat. Sukces nie zależy tutaj od liczby jednostek, ale od właściwego wykorzystania terenu, osłony, rozpoznania oraz współpracy różnych rodzajów wojsk.
 |
| The Troop |
Mechaniki, które robią różnicę
Największe wrażenie zrobił na mnie system prowadzenia ognia przez pojazdy. W wielu grach czołg po prostu zatrzymuje się i natychmiast oddaje strzał. W The Troop wygląda to inaczej.
Proces został podzielony na dwa etapy – namierzenie celu oraz oddanie strzału. Im dłużej załoga utrzymuje przeciwnika w celowniku, tym większa staje się szansa na trafienie. W praktyce prowadzi to do bardzo ciekawych sytuacji taktycznych. Pozostawienie pojazdu na odkrytej pozycji zwiększa ryzyko zniszczenia, ale jednocześnie pozwala załodze dokładniej wycelować.
Mechanika ta skutecznie zachęca do manewrowania oraz wykorzystywania osłon terenowych. Bardzo szybko nauczyłem się, że kilka dodatkowych sekund obserwacji może zdecydować o wyniku pojedynku pancernego.
Jednym z najbardziej użytecznych narzędzi jest system Line of Sight. Gra pozwala dokładnie sprawdzić, które fragmenty pola walki są widoczne dla wybranej jednostki, a które pozostają ukryte za budynkami, żywopłotami lub innymi przeszkodami terenowymi.
 |
| The Troop - efekt zniszczenia |
To rozwiązanie nie tylko ułatwia planowanie ruchów, ale również pomaga zrozumieć, dlaczego niektóre jednostki nie mogą prowadzić ognia pomimo pozornie dobrej pozycji. Dzięki temu wiele decyzji taktycznych staje się bardziej świadomych i mniej losowych.
Na uwagę zasługuje także model uszkodzeń pojazdów. Trafienie nie zawsze oznacza natychmiastowe zniszczenie czołgu. Możliwe jest uszkodzenie konkretnych elementów lub wyeliminowanie członków załogi.
Śmierć kierowcy może unieruchomić pojazd, uszkodzenie uzbrojenia ograniczy jego skuteczność bojową, a straty w załodze znacząco obniżą sprawność całej jednostki. Dzięki temu pojedynki pancerne są bardziej nieprzewidywalne i przypominają rzeczywiste starcia, gdzie nie każde trafienie kończyło się widowiskową eksplozją.
 |
| The Troop |
Sztuczna inteligencja – przeciwnik, którego nie warto lekceważyć
W grach wojennych bardzo często spotykam się z sytuacją, w której po kilku godzinach rozgrywki można nauczyć się zachowań sztucznej inteligencji i zacząć ją regularnie wykorzystywać. W The Troop moje doświadczenia były zupełnie inne.
Już od pierwszych scenariuszy komputer potrafił skutecznie karać błędy taktyczne. Niejednokrotnie przekonałem się, że pozostawienie odsłoniętego pojazdu lub zbyt agresywne wysunięcie piechoty kończyło się szybką utratą jednostki.
Oczywiście nie jest to poziom żywego przeciwnika, jednak sztuczna inteligencja dobrze wykorzystuje teren, potrafi organizować zasadzki oraz zmusza gracza do zachowania ostrożności. Dzięki temu nawet po kilkunastu godzinach rozgrywki kolejne scenariusze nadal potrafią stanowić wyzwanie.
Jest to szczególnie ważne ze względu na brak trybu multiplayer. Skoro jedynym przeciwnikiem pozostaje komputer, jego jakość ma kluczowe znaczenie dla żywotności całej produkcji. Na szczęście twórcy wykonali tutaj kawał solidnej pracy.
 |
| The Troop |
Co nie działa idealnie?
Mimo wielu zalet The Troop nie jest grą pozbawioną wad. Część z nich wynika z przyjętych przez twórców założeń projektowych, inne sprawiają wrażenie niewykorzystanego potencjału.
Najczęściej powtarzanym zarzutem społeczności jest brak trybu multiplayer. Trudno się temu dziwić, ponieważ mechaniki gry wręcz proszą się o możliwość rywalizacji z innymi graczami. Starcia oparte na rozpoznaniu, manewrze i wykorzystaniu terenu mogłyby dostarczyć wielu emocjonujących pojedynków.
Drugim często poruszanym tematem jest brak destrukcji otoczenia. Budynki pozostają nienaruszone niezależnie od intensywności ostrzału, a pojazdy nie są w stanie tworzyć przejść przez żywopłoty czy mury. Nie wpływa to znacząco na grywalność, jednak ogranicza poczucie realizmu.
Pewien niedosyt pozostawia również ukształtowanie terenu. Większość map sprawia wrażenie stosunkowo płaskich, przez co rzadziej wykorzystuje się przewagę wysokości charakterystyczną dla wielu historycznych pól bitewnych. Większe zróżnicowanie terenu mogłoby jeszcze bardziej wzbogacić warstwę taktyczną.
 |
| The Troop -etap celowabia |
Dla kogo jest The Troop?
The Troop najlepiej odnajdzie się w bibliotece graczy poszukujących przystępnej gry taktycznej osadzonej w realiach II wojny światowej. Produkcja nie próbuje konkurować z rozbudowanymi symulatorami pokroju Combat Mission, ale jednocześnie oferuje znacznie więcej głębi niż typowe gry zręcznościowe wykorzystujące historyczne realia jedynie jako tło.
To tytuł dla osób, które chcą podejmować decyzje taktyczne, analizować pole walki i planować działania swoich jednostek, ale bez konieczności studiowania kilkusetstronicowych instrukcji.
Jeżeli lubicie serie takie jak Close Combat, Panzer Corps czy Order of Battle i szukacie czegoś znajdującego się pomiędzy prostą grą strategiczną a pełnoprawnym symulatorem pola walki, The Troop powinien znaleźć się wysoko na liście tytułów do sprawdzenia.
 |
| The Troop - top widok |
Podsumowanie
The Troop pozytywnie mnie zaskoczył. Początkowo wydawał się kolejną niewielką grą o walkach w Normandii, jednak po kilku godzinach okazało się, że pod prostą i czytelną oprawą kryje się bardzo dobrze przemyślany system taktyczny.
Gra nagradza cierpliwość, właściwe rozpoznanie i umiejętne wykorzystanie terenu. Starcia są szybkie, nieprzewidywalne i potrafią błyskawicznie ukarać błędne decyzje. Jednocześnie zasady pozostają na tyle przystępne, że nawet mniej doświadczeni miłośnicy gier wojennych nie powinni mieć problemów z rozpoczęciem zabawy.
Pomimo braku multiplayera, ograniczonej destrukcji otoczenia i stosunkowo płaskich map, The Troop pozostaje jedną z najciekawszych lekkich gier taktycznych osadzonych w realiach II wojny światowej, jakie miałem okazję ograć w ostatnich latach.
 |
The Troop - podsumowanie
OCENA🎯 Realność 3️⃣🗺️ Sztabowy amator – Jest plan i AI, ale fizyka kuleje 🛠️ Jakość 4️⃣💎 Polerowana produkcja – Dopracowane, ładne i stabilne 😄 Przyjemność z zabawy 3️⃣ 😐 Czasem zgrzyt, czasem flow – Zmienny poziom frajdy ♻️Grywalność / Żywotność 3️⃣ ⏳ Okazjonalna rozrywka – Fajna na krótkie sesje 🎮 Mechanika gry 4️⃣ 🎯 Przemyślana i satysfakcjonująca – Dobre tempo, balans, gra się gładko |
Komentarze
Prześlij komentarz