Przejdź do głównej zawartości

Polecane

Wojna na wyniszczenie. Recenzja Warhammer 40,000: Gladius – Relics of War

Gladius Prime to świat rolniczy (Agri-World) na dalekich rubieżach Imperium Ludzkości, leżący w Ultima Segmentum tuż obok niszczycielskich burz Osnowy. Powierzchnia planety stanowi mozaikę niebezpiecznych stref – od gęstych lasów i stepów porośniętych endemiczną florą trawiącą pancerze, po wulkaniczne pasma poprzecinane wstęgami bazaltowej lawy i megalitycznymi ruinami z czarnego obsydianu. To tutaj zakon Adeptus Mechanicus prowadził wieloletnie wykopaliska archeotechnologiczne na zlecenie Inkwizycji oraz lokalnych gubernatorów. Dziś Gladius to punkt zapalny o krytycznym znaczeniu strategicznym: arena bezwzględnej wojny totalnej, o kontrolę nad którą ścierają się najgroźniejsze potęgi galaktyki.

Nordhold – mała wioska, wielka obrona i przeklęta „jeszcze jedna runda”

 


 

Wyobraź sobie samotną, nordycką wioskę zagubioną gdzieś pomiędzy nieznanymi krainami. To właśnie ona jest ostatnią linią obrony przed nadciągającymi hordami wrogów. Teraz dodajmy do tego ekonomię opartą na podejmowaniu trudnych decyzji: czy lepiej rozbudować obronę, czy zainwestować w rozwój miasteczka?

Na koniec wszystko zamknijmy w formule tower defense.

Co z tego otrzymamy? Nordhold.


Nordhold — więcej niż zwykły Tower Defense

Na pewno nie jest to jednak zwykły tower defense. Nordhold, wydany 25 marca 2025 roku przez HypeTrain Digital, jest debiutancką produkcją studia StunForge. Gra łączy klasyczną obronę przed kolejnymi falami przeciwników z elementami strategii turowej, budowania bazy, zarządzania zasobami oraz roguelite.

Rdzeniem rozgrywki są dwie główne mechaniki: rozwój miasta oraz obrona jego murów poprzez budowę i rozbudowę wież.

Choć obrona jest oczywiście kluczowa, to nie ona będzie jedynym problemem, który spędzi nam sen z powiek. Równie ważne, a momentami nawet ważniejsze, okazuje się zarządzanie ograniczonymi zasobami. Surowce zdobywamy w trakcie rozgrywki, ale jedno jest pewne — nigdy nie mamy ich tyle, ile akurat potrzebujemy. Zawsze czegoś brakuje.

Gra oferuje wiele możliwości rozwoju zdobywanych zarówno w trakcie pojedynczej rozgrywki, jak i pomiędzy kolejnymi podejściami. Do dyspozycji mamy obecnie 9 różnorodnych wież — od potężnych konstrukcji wykorzystujących kruki po klasyczne wieże strzelnicze. Nie zabrakło również konstrukcji wykorzystujących wiatr, ogień czy błyskawice.

Głównym celem jest przetrwanie 30 fal wrogów i muszę przyznać, że wcale nie jest to takie proste.

Po osiągnięciu głównego celu pozostaje nam jeszcze tryb nieskończony, w którym możemy sprawdzić, jak długo uda nam się utrzymać osadę.

Na domiar tego mapy są proceduralnie generowane, dzięki czemu każda rozgrywka w pewnym stopniu różni się od poprzedniej.

Tutaj Nordhold pokazuje pazur

Skoro już wywołałem temat mapy, to trzeba przyznać, że proceduralny generator sprawdza się tutaj rewelacyjnie i jest jednym z dużych atutów gry. Zaraz po nim wymieniłbym ładną oprawę audiowizualną, która bardzo dobrze pasuje do nordyckiego klimatu.

To jednak niejedyny atut tego tytułu.

Twórcy bardzo dobrze wpletli w rozgrywkę mechanikę Worker Placement, która jest kluczowa dla ekonomii i jednocześnie stanowi jeden z najmocniejszych elementów gry.

To właśnie tutaj Nordhold zaczyna pokazywać swoje strategiczne pazury. Musimy odpowiednio rozdysponować dostępnych pracowników i zdecydować, czy w danym momencie bardziej potrzebujemy rozwoju gospodarczego, czy dodatkowych środków na obronę. Każda decyzja ma swoje konsekwencje, a ograniczone zasoby sprawiają, że nie możemy po prostu zrobić wszystkiego jednocześnie.

Dość ciekawym elementem rozgrywki jest również wprowadzenie sztandarów oraz systemu Fusion. Pozwala on łączyć określone wieże, dzięki czemu otrzymujemy dodatkowe efekty i nowe możliwości.

Daje nam to spore pole do eksperymentowania. Możemy analizować, które synergie sprawdzają się najlepiej i dopasowywać je do własnego stylu gry.

W grze będziemy również dysponować bohaterami, którzy wspierają zarówno rozwój naszej wioski, jak i jej obronę. Nie są oni może najważniejszym elementem całej układanki, ale dobrze uzupełniają pozostałe mechaniki.

Co nie działa?

Największą słabością gry może okazać się zawartość dla graczy, którzy spędzą z nią naprawdę dużo czasu. Bardziej doświadczeni gracze mogą stosunkowo szybko dotrzeć do momentu, w którym zaczną odczuwać ograniczenia różnorodności dostępnej zawartości.

Trzeba jednak uczciwie powiedzieć, że jest to problem, który dotyka sporą część gatunku tower defense i gier opartych na powtarzalnych rozgrywkach.

Poza tym, szczerze mówiąc, nie znalazłem niczego, co uznałbym za poważną wadę lub niedopracowanie tego tytułu.

Jeszcze jedna runda…

Sam bawiłem się w Nordhold bardzo dobrze.

Przyznam szczerze, że zainteresowałem się grą trochę przypadkiem i początkowo wcale nie znajdowała się wysoko na mojej liście zainteresowań. Z czasem jednak zacząłem obserwować kolejne aktualizacje i rozwój produkcji.

W końcu postanowiłem dać jej szansę.

I wtedy wydarzyło się coś, czego chyba każdy gracz zna aż za dobrze.

Usiadłem tylko na chwilę.

A kiedy ocknąłem się z letargu obrony miasta, okazało się, że minęło ponad 10 godzin.

Nordhold ma właśnie tę cholernie skuteczną mechanikę: „jeszcze jedna rozgrywka”. Kończymy jedną próbę, widzimy, co poszło nie tak i od razu zaczynamy analizować, co możemy zrobić lepiej następnym razem.

I zanim człowiek się obejrzy, mija kolejna godzina.


Czy warto bronić Nordhold?

Przede wszystkim Nordhold to tytuł, który swoją różnorodnością, dobrym gameplayem i bardzo wysoką regrywalnością potrafi skutecznie przyciągnąć do ekranu na długie godziny.

Gra zdobyła bardzo dobry odbiór wśród graczy. Na Steamie około 87% z ponad 2800 recenzji jest pozytywnych, co dość dobrze pokazuje, jak produkcja została przyjęta przez społeczność.

Nie będę więc udawał, że trzeba ten tytuł na siłę reklamować.

Nordhold po prostu dobrze robi to, co sobie założył.

Łączy tower defense z rozwojem miasta, ekonomią, proceduralnie generowanymi mapami i mechanikami roguelite, tworząc produkcję, która szczególnie dobrze powinna trafić do osób lubiących eksperymentowanie, optymalizowanie i kolejne podejścia.

Czy jest to gra dla każdego?

Nie.

Jeżeli jednak lubicie strategie, tower defense i gry, przy których niewinne „zagram jeszcze jedną rundę” potrafi zamienić się w kilka godzin, Nordhold zdecydowanie zasługuje na uwagę.

OCENA

🎯 Realność

1️⃣ 🎮 Arcade – Efekty i akcja na sterydach, zero realizmu, czysta rozwałka    

🛠️ Jakość

4️⃣💎 Polerowana produkcja – Dopracowane, ładne i stabilne

😄 Przyjemność z zabawy

5️⃣ 🤩 Uzależniacz premium – Nie da się oderwać

♻️Grywalność / Żywotność

5️⃣ 🏛️ Nieśmiertelny klasyk – Gra wiecznie żywa 

 🎮 Mechanika gry

3️⃣ 🔄 Spójna, ale nie porywająca – Wszystko działa, ale brakuje głębi  


Komentarze

Popularne posty

Moje zdjęcie
Mad Guard
Witajcie na moim skromnym blogu poświęconym grom strategicznym, taktycznym oraz tym z zakresu zarządzania i optymalizacji. Tematyką wargames interesuję się od najmłodszych lat. Wszystko zaczęło się od zabaw z figurkami żołnierzy, które szturmowały fort zbudowany z poduszek na kanapie. Z biegiem lat sięgnąłem po gry planszowe wydawnictwa Dragon – klasyki takie jak Kreta, Grunwald czy Ardeny. W połowie lat 90. w moim domu pojawił się komputer – był to przełom. Gry planszowe zaczęły ustępować miejsca cyfrowym tytułom, a komputer stał się moim nowym towarzyszem rozgrywek (choć sentyment do planszówek pozostał). W mojej kolekcji pojawiły się takie klasyki jak Harpoon Classic, Harpoon 2, Panzer General, West Front, East Front oraz mnóstwo popularnych RTS-ów. Poza grami interesuję się również militariami, szczególnie współczesnym uzbrojeniem. Fascynują mnie także zagadnienia techniczne z pogranicza elektryki, automatyki, mechaniki, a także zarządzania oraz optymalizacji. Równolegle z grami wargames interesuję się grami typu Tycoon – zabawą w szeroko pojęte zarządzanie i optymalizację zasobów. Od jakiegoś czasu prowadzę hobbystycznie kanał na YouTube.