Pułki, dym i decyzje – tak walczy się w Regiments

Na rynku gier strategicznych pojawiło się już sporo tytułów podejmujących tematykę lądowych bitew w okresie zimnej wojny. Czy to oznacza, że temat został już całkowicie wyeksploatowany? A może wciąż pojawiają się gry, które oferują świeże podejście, ciekawe mechaniki i wciągającą rozgrywkę?

Tym razem na warsztat wziąłem Regiments – tytuł wydany przez legendarnego MicroProse. Jak się można domyślić, gra koncentruje się na taktycznych starciach sił lądowych w hipotetycznym konflikcie zbrojnym w Europie końcówki lat 80.

Prezentacja

Klasycznie mamy dwie strony konfliktu: państwa Układu Warszawskiego i państwa paktu obronnego NATO. Na ten moment, licząc z DLC, do dyspozycji gracza oddano 28 formacji NATO (7 państw) i 19 formacji PUW (4 państwa). Ponad 100 modeli pojazdów, śmigłowców i samolotów łącznie. Gra jest dedykowana tylko dla jednego gracza, podobnie jak to się ma w konkurencyjnym tytule Armored Brigade 2.

Grając w tę grę, przejmujemy dowództwo nad tytułowym regimentem, czyli pułkiem, średnio liczącym kilka kompanii, przed którym zostały wyznaczone cele do wykonania w fikcyjnym konflikcie europejskim.

Gra nie posiada typowej kampanii fabularyzowanej. W zamian otrzymujemy tak zwane operacje, które potrafią być wymagające i bezlitosne. Mamy tu dwa rodzaje operacji:

• Potyczki – klasyczna forma starcia z AI, z możliwością wyboru mapy i warunków bitwy.
• 
  
• Operacje klasyczne – to odgórnie ustalone scenariusze, które przechodzimy po kolei, każdy podzielony jest na fazy, między którymi podejmujemy kluczowe decyzje administracyjne, logistyczne w ramach dowództwa pułkiem, brygadą lub batalionem.
• 
  
• Ścieżka wojenna – to operacje oparte o generowane losowo starcia, mapy, wydarzenia. W przypadku Ścieżki wojennej po każdym etapie mamy do wyboru dwie kolejne ścieżki postępowania. Oczywiście i tu mamy chwilę na podejmowanie kluczowych decyzji.

Regiments - krajobraz mapy na pierwszym planie śmigłowce 

Operacje i ich głębia

Skoro już wspomniałem o operacjach, to są kręgosłupem gry Regiments. Są o niebo ciekawsze niż klasyczna zabawa w pojedynkowanie się z SI. Operacje to nic innego jak działania na dużej mapie, podzielone na powiedzmy 20-minutowe fazy, pomiędzy którymi dokonujemy kluczowych decyzji o naszej taktyce działania. Dobieramy odpowiednie plutony, inwestujemy w zaopatrzenie czy wsparcie spoza mapy. Uzupełniamy straty. Słowem-klucz w tych decyzjach jest ograniczony budżet, co zmusza nas do wybierania mądrze. Trzeba pamiętać, że ilość jednostek mamy ograniczoną. Zatem liczy się każdy żołnierz.

Klejnotem tej gry jest Ścieżka Wojenna, dostępna po zakupie DLC "Winds of Change". Są to proceduralnie generowane operacje militarne, które mogą mieć aż do 18 etapów rozgrywki. Po każdym etapie wybieramy jedną z dwóch do wyboru ścieżek, którymi podążymy, oraz – tak jak w klasycznej operacji – będziemy mogli zarządzać potrzebami pułku, oczywiście z ograniczonymi środkami.

Regiments -okopany pluton piechoty

Regiments menu wyboru ścieżki  wojennej

Do każdej z tych rozgrywek dochodzą karty wydarzeń, które mogą nam sprzyjać lub nie. Każdą operację możemy rozegrać na 4 poziomach trudności, do tego trudność możemy zwiększyć wyborem formacji, którą trudniej się rozgrywa. Dodatkowo zwiększamy pech, zmniejszamy celność, ale za to, jak już trafimy – to amen, i gra staje się naprawdę mocnym wyzwaniem.

Arsenał

Do dyspozycji mamy duży arsenał. Jak już wspomniałem, 48 formacji europejskich, które są wzorowane na autentycznych pułkach. Z założenia są to formacje niejednolite. Co znaczy, że mamy tu do czynienia z połączonymi operacjami zbrojnymi. Piechota jest wspierana czołgami i artylerią znajdującą się na mapie – np. moździerze i lekka artyleria polowa. Nie zabraknie wsparcia z powietrza i wsparcia spoza mapy.

W akcji zobaczymy legendarne pojazdy jak T-55, T-72 eksportowe, T-80, Leopardy 1 i 2, AMX-30, genialne pojazdy piechoty Marder i Bradley, BWP-2. Gra dysponuje naprawdę pokaźną bazą platform bojowych. Każdy z pojazdów opisany jest cechami i atrybutami.

Regiments - encyklopedia w grze

Serce do walki - czyli parę słów o mechanikach gry

Łącznie spędziłem w grze dość niewiele czasu, aby przyjrzeć się bliżej i bardziej wnikliwie mechanikom zaimplementowanym w tym tytule. Dlatego skupię się tylko na takich, co wyróżniają tę grę. W potyczkach występuje zmienność kluczowych punktów. Jest to dość ciekawa mechanika, która zapobiega okopywaniu się i obwarowywaniu się na konkretnych pozycjach. Zmusza graczy do bycia mobilnym i w ciągłym ruchu. Okopywanie się jednostek – mechanika działająca automatycznie. Wszelkie plutony, które przez dłuższą chwilę nie zmieniają pozycji, z automatu zaczynają się okopywać. Ma to spory sens, gdyż takie bywały założenia dla drużyn w latach 80.

W rozgrywkach, w których gramy jako obrońca, podczas fazy rozstawiania możemy dodatkowo skorzystać z innych atutów obronnych, jak zasieki, stanowiska obserwatorów, okopane stanowiska przeciwpancerne i przeciwlotnicze.

Regiments - planowanie obrony na przesmyku

Z dodatkiem Winds of Change pojawiła się kawaleria powietrzna, desantowana ze śmigłowców. Niestety nie dysponujemy zbyt wielkim urozmaiceniem jednostek w tym temacie. Powiedziałbym, że jesteśmy tu bardzo ograniczeni. Pod tym względem nadchodzący Broken Arrow bije ten i inne podobne tytuły na głowę. Bardzo podoba mi się czytelne narzędzie LOS, które w dodatku pokazuje zasięg widoczności i maksymalny zasięg broni głównej i pomocniczej.Pomocny w grze również jest znacznik wrogiej artylerii – w ferworze walki bardzo się przydaje. Kierowanie jednostkami jest proste – do dyspozycji mamy około 10 poleceń, jak ruch standardowy, szybki, szturmowy, wycofanie lub odwrót, które są wystarczające do zabawy.

Gra prezentuje się bardzo solidnie. Efekty wybuchów, animacje dymu i ruch jednostek robią dobre wrażenie. Nie jest to poziom topowych tytułów AAA, ale jak na grę taktyczną – jest naprawdę dobrze. Audio również daje radę, podkreślając klimat konfliktu z końcówki zimnej wojny.

Regiments - przykłądowe użycie narzędzia LOS

Pomocny w grze również jest znacznik wrogiej artylerii – w ferworze walki bardzo się przydaje. Kierowanie jednostkami jest proste – do dyspozycji mamy około 10 poleceń, jak ruch standardowy, szybki, szturmowy, wycofanie lub odwrót, które są wystarczające do zabawy.

Gra prezentuje się bardzo solidnie. Efekty wybuchów, animacje dymu i ruch jednostek robią dobre wrażenie. Nie jest to poziom topowych tytułów AAA, ale jak na grę taktyczną – jest naprawdę dobrze. Audio również daje radę, podkreślając klimat konfliktu z końcówki zimnej wojny.

Podsumowanie

Reasumując, gra jest bardzo dobrze zaprojektowana pod grę solo. Jest dobrze skalowana. Siła jednego pułku jest idealna i nie czuć przytłoczenia, jaka jest odczuwalna w grach ze stajni Eugen Systems. Początkowo brak mikrozarządzania mnie denerwował, jednak było to spowodowane nieznajomością możliwości silnika. Również uważałem, że brakuje tu destrukcji otoczenia, jednak po 10 godzinach grania właściwie o tym zapomniałem i w sumie nie jest to potrzebne. Kolejna rzecz to wskazywanie bezpośrednio celów do ataku – tego nie czyniłem. Pozostawiałem to SI i radził sobie z tym wyjątkowo dobrze – atakował dokładnie to, co miałem na myśli.

Muszę przyznać, że przeciwnik SI jest dobrze zaprojektowany, używa wszystkich dostępnych dla niego platform. Potrafi przysłonić dymem natarcie, oskrzydla moje pozycje lub ukrywa się i pilnuje własnych pozycji. Jestem mile zaskoczony. Myślę, że granie na najtrudniejszym poziomie będzie nie lada wyzwaniem.. Ponadto na plus:

• - polska lokalizacja
• - ponad 20 gotowych map
• - proceduralnie generowane operacje - wymaga dokupienia DLC "Winds of Change"
• - ciekawy system organizacji organizacji pułku kompletnie inny niż w konkurencyjnych          tytułach
• - przyzwoita oprawa audio wizualna.

Regiments ostrzał artyleryjski

Jak w każdym tytule, jest kilka rzeczy, które mogłyby być zrobione inaczej lub poprawione. W pierwszej kolejności – mapy są zbyt płaskie. Mogłyby być bardziej pagórkowate niż są. W grze jest dużo abstrakcji, chociażby jednostki na terenie miejskim kompletnie animacyjnie nie korzystają z budynków, przez co budynki nie mają roli taktycznej. Strzałem w kolano jest brak wsparcia warsztatu Steam. Dodatkowo czuć, że na ten moment producent, wydawca trochę porzucili ten tytuł – a szkoda.

Jeśli miałbym porównać ten tytuł z innymi, to najbliżej mu zdecydowanie do Armored Brigade 2. WARNO czy Broken Arrow to inna para kaloszy, bardziej nastawiona na multiplayer.

Na koniec wróćmy do pytań z początku recenzji: Czy temat zimnej wojny w grach jest już wyczerpany? Zdecydowanie nie. A czy Regiments wnosi coś nowego? Tak – oferuje ciekawe rozwiązania, dopracowaną rozgrywkę i sensowne wyzwanie dla gracza solo.
Polecam tę grę szczególnie osobom, które nie mają czasu na wieloosobowe sesje i szukają czegoś bardziej taktycznego, nastawionego na planowanie niż na szybkie reakcje. W swoim gatunku – bardzo mocny zawodnik.

OCENA

🎯 Realność

2️⃣ 🧸 Plac zabaw kadeta – Niby coś tam realistycznie, ale więcej zabawy niż taktyki   

🛠️ Jakość

4️⃣💎 Polerowana produkcja – Dopracowane, ładne i stabilne  

😄 Przyjemność z zabawy

4️⃣ 🙂 Chce się wracać – Głównie dobrze się bawisz

♻️Grywalność / Żywotność

4️⃣ 🔁 Stała pozycja w rotacji – Regularnie wraca na tapet 

 🎮 Mechanika gry

4️⃣ 🎯 Przemyślana i satysfakcjonująca – Dobre tempo, balans, gra się gładko